29/5/2006 - Geçen yaz sahilde...

Yaşama karşı ölüm.Ölüme karşı yaşam.Kıyasıya bir savaş.Acaba hangisi kazanacak????1.75 puanlık ÖSYM sorusu.Savaş alanındaki kıyasıya çarpışmalar.Amaç karşındakini yenmek değil.Ölümü yenmek.Nasıl yenebilirsin ki ölümü?Daha doğduğun andan itibaren 1-0 yenik başlamışsın maça.Doğumun ölüme karşı yaptığın en büyük hata olarak karşına çıkacaktır yaşamın boyunca.farketsende farkemesende.Sürekli ama sürekli...

Nasıl yenilebilirki ölüm?Mutlak gerçeklik,mutlak son,mutlak başlangıç.Öyle ise bu korku niye?Neden ürpeririz ölüm karşısında?

Tek başımayım burda.(Yalnızlıktan nefret etmeme rağmen şu sıralar feci halde ihtiyacım var).Bir yığın insanın arasında tek başıma.Onlar içerde ben dışarda.Onlar dışarda ben içerde.Onlar tutsak olmuşlar yaşamlarına ben ise ölümden feragat etmişim.Onlar tutsak ben özgür.Onlar ufak dünyalarını,ölüm korkularnı dolayısıyla rahat yaşamalarının tek şartı olan parasal sistemlerini ve sikimsel kanunlarını kabul ettirmişler tüm topluma,ben ise bu toplumda yaşamaya mahkum edilmişim.Onlar özgür ben tutsak.

Uzanıyorum sahilde.Yüzüm denize dönük.Arkamda bir yığın gürültü.Arkadaş sandıkları ve arkadaş sanmadıkları hep birarada.Birbirlerine muhtaç veya birbirlerine tutsak biryığın insan.Önümde ise onlar için güzel bir görünüme sahip kıçlarını serinleten kocaman bir su birikintisi benim için yaşayan dinamik ve arkamdakilerden daha canlı bir dünya.Önümde yaşam arkamda ise ölüm var.

Ölüm arkamdan osuruğumu soluyarak sinsice gelecekse hoş gelmiş sefa gelmiş :)

2006-11-27 02:09:57 - öylesine işte